4 april 2025
De hele week heb ik opgezien om dit bericht te schrijven…dan is het ineens zo definitief…overspannen en een tijdje rust.. Gevolg: minimaal 3 maanden ligt zowat de hele wijkcommunicatie op zijn gat. Communicatie die ik erg belangrijk vind.
Sorry voor het lange bericht, maar wil het graag goed uitleggen.
–
Je zou toch al rust nemen? Je was toch gestopt? Die vragen krijg ik de laatste tijd. Ja en nee, dat zit wat genuanceerder.
Ik ging voor mezelf opkomen, minder uren werken en doen wat ik leuk vind: communiceren en verbinden in de wijk. Dat hield ook in dat ik na zoveel jaren best wat vergoeding mocht voor mijn uren. Draai tenslotte binnen mijn mogelijkheden op professioneel niveau
Plan gemaakt maar niemand gaf thuis. Participatie/ basisbanen, potjes hier en daar, maar voor iemand die chronisch ziek is, is er niets in deze maatschappij. “Dat zijn we niet gewend” of “wij zijn niet verantwoordelijk voor jou”. Zinnen die ik kan dromen.
Toen de oude wijkkrant-redactie besloot te stoppen en daardoor het tijdelijke bestuur was het over en uit. Bewoners in de wijkcommunicatie (o.a. ik) wilden wel verder, maar dan hadden we een stichting nodig aldus de gemeente. Bewonersorganisatie Platform De Wijert was gewoon slapend, dus die hebben we opgetuigd, met de mededeling dat we niet een bestuur, redactie en een nieuwe krant zouden opzetten voor korte tijd.
Toen had ik eindelijk mijn aangepaste werk en wel €37,50/week (20 uur – maximum wat ik mag verdienen). Schijntje niet? Maar ik kan mijn medische facturen en die van mijn chronische zieke papegaai betalen. Ik ben trots op het team, de krant en de digitale kanalen. Ik heb structuur, kan mijn creativiteit kwijt, voel me zinvol. Ook zorg ik ervoor dat met mij, 3 handen vol bewoners met veelal ook een beperking in belasting ook hun ding kunnen doen.
Maar de stress rondom de wijkontwikkelingen (opkomst Wijkraad Zuid, wegvallen samenwerking Wijkdeal) en het gebrek aan steun om met mijn beperking gezond te kunnen blijven werken (stressvrij/ werkplek/ eigen bepaling uren), heeft ervoor gezorgd dat ik geen blij ei meer ben. Het is zelfs zonder oxazepam, mistig geworden in mijn hoofd.
Ondanks dat Wijkraad Zuid i.o. geen communicatie wil gaan doen, voel ik weinig besef van de impact van de subsidieverdeling op de totale wijkcommunicatie + grote groep bewoners. De subsidie van de gemeente die steeds lager werd en de kosten steeds hoger. Onze krant is niet duurder dan andere kranten (al lijkt hij glossy – we gebruiken juist minder inkt) en bovenal komt uit onderzoek naar voren dat nog heel veel mensen (en zeker ouderen) graag de krant op papier ontvangen. De subsidie is niet eens toereikend om de totale wijkcommunicatie op niveau te houden. Ik moet veel uren inzetten in de acquisitie van betaalde kopij (sinds de nieuwe krant vraag ik iedere organisatie/ ondernemer om via betaalde kopij mee te helpen de gehele wijkcommunicatie in stand te houden.
De gemeente subsidie is zeker ontoereikend om ook activiteiten te kunnen organiseren. Maar dat betekend niet dat er geen wegen naar potjes zijn. Die zijn er en bv. het WIJ-team kan je de weg wijzen. Ik blijf zelf wel verbonden aan de schoonmaakactiviteit op 12 april en het 67+ feest in juni. Ook sta ik klaar voor de milieustraten.
Heeft dat ook nog invloed gehad, dat trekken aan een dood paard (lees bewoners actief krijgen of bv wijk overstijgende zaken als betaald parkeren, ringweg zuid of hoogbouw)?
Laat ik zeggen het draagt niet bij aan vermindering van stress, maar is niet de oorzaak. Ik vind het wel ontzettend jammer dat er weinig bewoners zijn. Voor de gemeentezaken: dit zijn geen onderwerpen waar je als wijkorganisatie wat mee kunt of wellicht een klein beetje. Dat moet stadsbreed of in de politiek.
Wil kijken wat je kan betekenen in de wijksamenwerking? Kom dan maandagavond 7 april naar het MFC. Helaas ben ik er niet.
Afgelopen week hebben we het jaarverslag 2024 aangeleverd. Hierin staat ook een financieel overzicht. Ik zal Melanie vragen dit op korte termijn hier te delen. Het staat ook op onze website. (Daar was tot mijn schrik vorig jaar geen druk op de updateknop gegeven bij de jaarverslagen.)
Het ga jullie goed. Ik vrees dat ik op mijn handen moet zitten wat betreft Facebook. Het beheer zal zorgen dat het goed verloopt. Privé ben ik er soms wel….blijf ook een mens
Nathalie van der Vechte